Artan yemeği tencerede mi bırakmalı, kaba mı bölmeli?

Artan yemeğin ertesi gün öğüne dönüşüp dönüşmeyeceğini çoğu zaman sofradan kalkarken verilen karar belirler. Kaplara bölünerek kaldırılan yemek hazır bir öğün olarak bekler; tencerede kalan aynı yemek ise her açılışta yeniden karar ister. Fark yemekte değil, onun hangi biçimde beklediğindedir.

Tencerede kalan yemeğe ne oluyor?

Tencerede bırakılan yemek çoğu zaman kaptan servis edilir ve porsiyonu belirsiz kalır. Ne kadar alındığını tencerenin dibi belirler; kaba ayrılan aynı yemekte ise miktar baştan bellidir, öğün başlar ve biter.

İkinci nokta ılınmadır. Derin ve büyük bir tencere, sığ bir kaba göre çok daha yavaş soğur; bekleme süresinin bir sınırı vardır ve o sınır yemeğin türüne göre değişir. Sürelerin ne olduğu ve soğutmanın nasıl yapılacağı artan yemek buzdolabında kaç gün durur yazısında kaynağıyla anlatılıyor.

Üçüncüsü görünürlüktür. Kapağı kapalı bir tencere dolapta içi bilinmeyen bir hacimdir. Ne olduğu görünmeyen kap, çoğu evde en son bakılan kaptır ve en çok atılan da odur.

Bölerek kaldırmak neyi değiştirir?

En görünür kazanç porsiyonun baştan belirlenmesidir. Kaba alınan miktar bir öğün olarak durur; ertesi gün ısıtılacak şey tencerenin tamamı değil, yalnız o öğünün payıdır.

İkincisi hızdır. Isıtılmaya hazır bekleyen bir kap, yorgun bir akşamda yeniden yemek hazırlama kararını ortadan kaldırır; karar bir gün önce zaten verilmiştir.

Üçüncüsü çeşidi korumasıdır. Aynı yemeğin tamamı bir günde bitmediğinde geri kalanı dondurularak başka bir haftaya bırakılabilir; böylece art arda aynı yemeği yeme zorunluluğu doğmaz. Dondurulacak payın nasıl porsiyonlanacağı yemeği porsiyonlayarak dondurmak yazısının konusudur.

Kap neye göre seçilir?

Belirleyici olan kabın boyudur. Tek öğünlük kaplar servisi kolaylaştırır; büyük tek bir kap ise her açılışta yeniden bölme kararı gerektirir ve o karar çoğu zaman verilmez.

İkincisi içinin görünmesidir. Ne olduğu dışarıdan anlaşılan bir kap dolabın arkasında unutulmaz; görünmeyen kaplar ise açılmadan geçilir ve sırası hiç gelmez.

Üçüncüsü üstüne ne yazıldığıdır. Tarih ve içerik yazılı bir kap, ne kadar beklediği bilinen bir kalemdir; yazısız kap ise çoğu zaman tereddütle atılır. Kabın malzemesi ayrı bir sorudur ve saklama kabı cam mı plastik mi yazısında ele alınıyor.

Artan yemek nasıl ikinci bir öğüne dönüşür?

Aynı yemeği aynı biçimde ikinci kez sofraya koymak yerine yanına yeni bir kalem eklemek en kolay yoldur. Artan pilavın yanına taze bir salata, artan sebze yemeğinin yanına yoğurt eklemek tabağı yenilemeye yeter.

İkinci yol onu başka bir yemeğin malzemesi yapmaktır. Artan haşlanmış tavuk salatanın içine, artan kuru baklagil çorbanın gövdesine girebilir; bu kullanımda yemek ana kalem değil bileşen olur ve tekrar hissi ortadan kalkar.

Dokunun ısıtmayla nasıl değiştiği ayrı bir konudur ve artan yemeği ısıtırken ne değişir yazısında anlatılıyor. Buradaki soru ısıtmadan önceki adımdır: yemeğin hangi biçimde beklediği.

Bugün ne yapabilirsin?

Sofra toplanırken artan yemeği de aynı anda kaldırmayı deneyebilirsin. Bulaşıktan sonraya bırakılan tencere çoğu evde en geç kaldırılan kaptır ve o gecikme sonraki bütün adımları geciktirir.

Kapları tek öğünlük tutmak ve üstlerine tarih yazmak, sonradan verilecek kararların çoğunu ortadan kaldırır. Dolaba yerleştirirken en eski kabı öne almak da sıranın kendiliğinden kurulmasını sağlar; öne konan yenir, arkada kalan unutulur.