Konservenin ve kavanozun suyu atılır mı?

Konserve nohut, mısır, ton balığı ya da kavanoz turşu açıldığında ilk hareket süzmek olur ve içindeki sıvı lavaboya gider. O sıvı bazen gerçekten atılacak bir şeydir, bazen ürünün bir parçası — ve hangisi olduğunu tahmin etmek yerine kabın kendi bileşen listesinden okumak gerekir.

İçinde ne var?

Konserve sıvısı genellikle üç şeyden oluşur: su, tuz ve üründen sıvıya geçen kısım. Bazı ürünlerde buna şeker, sirke ya da yağ eklenir.

Bileşen listesi bunu doğrudan söyler. "Su, tuz" yazan bir kutu ile "ayçiçek yağı" ya da "şeker" yazan bir kutu aynı sıvıyı taşımaz.

Bu yüzden ilk soru "atılır mı" değil, "ne yüzüyor" olmalıdır. Cevap her üründe aynı değildir ve etikette yazılıdır.

Süzmek neyi değiştirir?

Süzmenin en belirgin etkisi tuz tarafındadır. Sıvıda çözünmüş tuzun bir kısmı süzülünce gider; süzülüp durulandığında daha da azalır.

Ağırlık da değişir. Paketin üstündeki net ağırlık ile süzme ağırlık farklı satırlardır ve tabağa gelen kısım süzme ağırlıktır; bu ikisini karıştırmamak ölçünün temel adımıdır.

Doku tarafında ise süzmek çoğu zaman iyi gelir. Kendi sıvısında bekleyen bir ürün yemeğe girdiğinde o sıvıyı da taşır ve yemeği sulandırır.

Hangi sıvı kullanılabilir?

Sudaki ton balığının suyu, haşlanmış baklagil konservesinin sıvısı ve sebze konservesinin suyu — bunların hepsi yemeğin içinde kullanılabilecek sıvılardır. Çorbaya ya da tencereye eklendiğinde hem sıvı hem tat taşır.

Ama bir koşulla: o yemeğe ayrıca konacak tuz azaltılır. Konserve sıvısı tuz taşır ve bu iki tuz üst üste bindiğinde yemek tuzlu çıkar.

Turşu ve zeytin salamurası ise ayrı bir gruptur. Bunlar yemeğin içine değil, sos ve salata tarafına küçük miktarlarda girer; asitlidir ve miktarı kolayca baskın hâle gelir.

Hangi sıvı kullanılmaz?

Yağlı konservenin yağı bir yemek yağı gibi kullanılmaz. Ürünün kendi sıvısıyla karışmış olan bu yağ, tabağa fark edilmeyen bir ekleme olarak girer.

Şerbetli ve şekerli kavanozların sıvısı da aynı gruptadır. Meyve konservesinin şurubu, ürünün kendisinden ayrı düşünülmesi gereken bir kalemdir.

Bulanık, kokusu değişmiş ya da kabarmış bir sıvı ise hiçbir şekilde kullanılmaz ve ürünün tamamı atılır. Kapağın şişmiş olması da aynı kararı verdirir.

Süzdükten sonra kalanı saklamak

Açılan bir konservenin kalanı kutusunda bırakılmaz; kapaklı bir kaba alınır ve buzdolabına konur. Bu, Birleşik Krallık Gıda Standartları Ajansı'nın yazdığı bir kuraldır ve gerekçesini de veriyor: kutu açılıp içindeki gıda havayla temas ettiğinde kutunun kalayı gıdaya daha hızlı geçebiliyor; ajans kalanın kapaklı bir saklama kabına aktarılıp buzdolabına konmasını istiyor. Bu, sıvısıyla birlikte saklansa da geçerlidir.

Sıvısı ayrı saklanacaksa kendi kabına alınır ve üstüne ne olduğu yazılır. Dolapta duran adsız bir bardak bulanık sıvı, birkaç gün sonra kimsenin kullanmayacağı bir kalemdir.

Kesin bir gün sayısı vermek burada da doğru olmaz; ürün, kap ve dolabın sıcaklığı cevabı değiştirir. Bağlayıcı bilgi, ambalajın "açtıktan sonra" ifadesidir.

Durulamak gerekir mi?

Durulamak tuzu azaltır ama üründen bir miktar tat da alır. Bu yüzden karar yemeğe göre verilir: salataya girecek bir baklagil durulanır, çorbaya girecek olan yalnız süzülür.

Durulama yapılacaksa soğuk suyla ve kısa tutulur. Uzun süre suda bekletilen bir ürün, tuzla birlikte dokusunu da bırakır.

Süzülen sıvı kullanılmayacaksa da lavaboya dökülmesi yeterlidir; yağlı konservelerin yağı ise gidere dökülmez, kâğıtla alınıp çöpe atılır. Bu, mutfakta en sık atlanan ve en geç fark edilen ayrıntıdır.

Ve her üründe gerekmez. Tuz ilavesiz olarak satılan konservelerde durulama bir şey kazandırmaz; o bilgi de kutunun etiketindedir.

Bu sayfadaki açılmış konserve hükmü Birleşik Krallık Gıda Standartları Ajansı'nın soğutma, dondurma ve çözdürme sayfası ile ev gıda kontrol sayfasından alınmıştır; süzme suyunun tat ve doku üzerindeki etkisine dair cümleler Besin Kütüphanesi'nde ölçülen değil, mutfağın kendi düzeninden okunan pratik düzenlemelerdir.

Kişiye özel miktar kararları ve sağlık durumuna bağlı kısıtlar bir diyetisyen ve hekimle konuşulur. Bu içerik genel beslenme okuryazarlığını desteklemek amacıyla hazırlanmıştır; tıbbi teşhis veya tedavi yerine geçmez.