Dondurulmuş yemeği nasıl çözmek gerekir?

Bir yemeği dondurmak kolaydır; asıl fark çözme aşamasında ortaya çıkar. Seçilen yöntem hem yemeğin dokusunu hem o akşam gerçekten yenip yenmeyeceğini belirler ve aceleye gelen bir çözme, dondurmanın kazandırdığını çoğu zaman geri alır.

Neden çözme yöntemi bu kadar belirleyici?

Donmuş bir yemek, buzun eridiği hızla farklı sonuçlar verir. Yavaş çözülen bir yemek suyunu büyük ölçüde içinde tutar; hızla ve düzensiz çözülen bir yemek ise dışı çözülmüşken içi donmuş kalır ve ısıtıldığında dokusu bozulur.

Zamanlama da en az yöntem kadar önemlidir. Akşam yenecek bir yemek o akşam çözülmeye başlarsa hazır olmaz; bu da dondurucudaki öğünün kullanılmadan kalmasına ve o akşam başka bir çözüme yönelinmesine yol açar.

Bu yüzden çözme, pişirmenin değil planlamanın parçasıdır. Hangi öğünün ne zaman yeneceği bir gün önceden biliniyorsa, çözme işi kendiliğinden yerine oturur ve ayrı bir çaba gerektirmez.

En güvenilir yöntem hangisi?

Buzdolabında çözmek, hem doku hem güvenlik açısından en dengeli yöntemdir. Yemek dolapta kaldığı sürece soğuk ortamda kalmaya devam eder ve yavaş yavaş çözülür; bu da suyunu bırakmasını en aza indirir.

Bu yöntemin tek koşulu önceden düşünülmesidir. Akşam yenecek bir öğün sabah dolaba alınır; ertesi gün öğle yemeğine götürülecek bir kap ise bir önceki akşam dolaba iner ve sabaha kadar çözülmüş olur.

Dolapta çözülen bir yemeğin altına bir tabak koymak da pratik bir ayrıntıdır. Çözülürken çıkan su rafa yayılmaz, temizlik gerektirmez ve alt raftaki diğer yiyeceklere damlamaz.

Acele edildiğinde ne yapılır?

Zaman yoksa soğuk su yöntemi işe yarar. Yemek sızdırmaz bir poşetin ya da kabın içinde soğuk suya batırılır; su ısıyı havadan çok daha hızlı ilettiği için çözülme belirgin biçimde kısalır ve yemek yine soğuk kalır.

Suyun ılık ya da sıcak olmaması gerekir. Sıcak su, yemeğin dış kısmını hızla ılıtırken içini donmuş bırakır; ortaya hem dokusu bozulmuş hem bekletmeye elverişsiz bir sonuç çıkar.

Bazı yemekler ise hiç çözülmeden pişirilebilir. Çorbalar, sulu yemekler ve sebze yemekleri doğrudan tencereye alınıp kısık ateşte açılabilir; bu, en çok zaman kazandıran ve dokuyu en az bozan yoldur.

Tezgâhta çözmek neden tercih edilmez?

Oda sıcaklığında çözülen bir yemeğin dış kısmı, içi hâlâ donmuşken uzun süre ılık bir ortamda kalır. Bu, saklama açısından en elverişsiz durumdur ve özellikle etli, tavuklu ve sütlü yemeklerde kaçınılması gereken bir yöntemdir.

Süre de tahmin edilenden uzundur. Büyük bir kap tezgâhta saatlerce beklese bile ortası çözülmeyebilir; bu sırada dış kısım çoktan bekleyebileceğinden uzun süre oda sıcaklığında kalmış olur.

Unutulma ihtimali de bu yöntemin ayrı bir zayıflığıdır. Tezgâha bırakılan bir kap kolayca gözden kaçar; dolaba konan bir kap ise unutulsa bile soğukta kalmaya devam eder ve durumu değişmez.

Çözülen yemek yeniden dondurulur mu?

Bir kez çözülmüş bir yemeği yeniden dondurmak tercih edilmez; hem dokusu belirgin biçimde bozulur hem saklama açısından uygun değildir. Bu, dondurucu düzeninin en çok karşılaşılan sorularından biridir ve cevabı porsiyonlamada saklıdır.

Yemeği baştan tek öğünlük kaplara bölerek dondurmak bu soruyu tümüyle ortadan kaldırır. O öğün için gereken kadarı çözülür, geri kalanı hiç dokunulmadan dondurucuda kalır ve tekrar dondurma ihtiyacı doğmaz.

Çözülmüş ama pişirilmemiş bir yemek fazla geldiyse, pişirilip öyle dondurulabilir. Pişmiş hâliyle dondurmak, çözülmüş çiğ malzemeyi yeniden dondurmaya göre hem daha güvenli hem sonuçta daha kullanışlıdır.

Bu düzen nasıl kolaylaşır?

Çözme işini akşamın belirli bir anına bağlamak, en çok işe yarayan düzenlemedir. Sofra toplanırken ertesi günün öğünü dondurucudan çıkarılıp dolaba alınırsa, ayrıca hatırlanması gereken bir iş kalmaz.

Dondurucunun kapağındaki kısa liste de bu düzeni destekler. Ne olduğu bilinen bir paket planlanabilir; bilinmeyen bir paket ise çözülmeye bile aday olmaz ve dondurucunun arkasında kalmaya devam eder.

Bu düzen bir diyet değildir ve tek başına bir sonuç vaat etmez; yalnız dondurucudaki öğünün gerçekten sofraya gelmesini sağlar. Dondurulmuş öğünlerin haftalık düzendeki payını kişiye göre bir diyetisyen belirler.