Yemekten sonra yürümek nasıl bir alışkanlığa dönüşür?

Yemek sonrası yürüyüş, kendi başına duran bir hedef olarak kurulduğunda zor tutar. Var olan bir öğüne bağlandığında ise ayrıca hatırlanması gerekmez; çünkü hatırlatıcısı zaten günün içindedir.

Neden bir öğüne bağlanıyor?

Yeni bir davranışın en kırılgan yanı başlangıç anıdır. "Bugün yürüyüş yapmalıyım" düşüncesi günün herhangi bir saatinde doğduğunda, o an için başka bir işle çakışması çok olasıdır ve genellikle ertelenir.

Akşam yemeğinin bitmesi ise her gün gerçekleşen sabit bir olaydır. Davranış bu olaya bağlandığında başlangıç anı sorusu ortadan kalkar; sofra toplandıktan sonra ceket alınır ve çıkılır.

Bu bağlantı yeni bir şey hatırlamayı da gerektirmez. Zaten yapılan bir işin hemen ardına eklenen davranış, kendi hatırlatıcısını hazır bulur; hatırlatma yükü ortadan kalktığı için de daha uzun sürer.

Ne kadar yürümek yeterlidir?

Buradaki ölçüt mesafe değil, alışkanlığın kurulup kurulmadığıdır. Mahallenin etrafında kısa bir tur bile, hiç çıkmamakla karşılaştırıldığında düzeni kurar. Uzun bir yürüyüş hedefiyle başlamak ise çoğu zaman birkaç gün sonra bırakılır.

Süreyi başlangıçta kasten kısa tutmak, alışkanlığı sürdürmenin en bilinen yollarından biridir. Kısa tutulan bir davranış her gün yapılabilir; her gün yapılan davranış zaman içinde kendiliğinden uzar.

Kısa tutmanın bir yararı da geri dönüşü kolaylaştırmasıdır. Birkaç gün ara verilmiş bir alışkanlığa dönmek, hedef kısa olduğunda çok daha az direnç görür; uzun bir yürüyüş hedefi ise araya verilen her günü telafi edilmesi gereken bir borç gibi gösterir.

Hava ve mevsim işi bozarsa ne yapılır?

Yağmurlu ya da çok soğuk günler, dışarıya bağlı her alışkanlığın kırıldığı yerdir. Bu günler için önceden bir karşılığı olmalıdır: bina içinde birkaç kat merdiven, evde kısa bir hareket ya da alışverişi yürüyerek yapmak gibi.

Alışkanlığın kırıldığı yer genellikle isteksizlik değil, karşılığı düşünülmemiş bir engeldir. Engel önceden düşünülmüşse, o gün alışkanlık kaybolmaz, yalnız biçim değiştirir.

Kış aylarında yürüyüşü gündüze almak da bir çözümdür. Akşam karanlığı ve soğuk, dışarı çıkmanın önündeki en yaygın iki engeldir; öğle öğününe bağlanan bir tur, aynı alışkanlığı mevsim değişse de ayakta tutar.

Yalnız akşam öğünü mü uygundur?

Hayır. Aynı bağlantı öğle öğünü için de kurulabilir ve iş düzeni olan kişilerde çoğu zaman daha kolay tutar. Öğle yemeğinden sonra binanın etrafında atılan kısa bir tur, akşam eve dönen yorgun bir kişiden daha az direnç görür.

Kimin hangi öğüne bağlayacağı günün yapısına göre değişir. Denenip tutmayan bir bağlantıyı ısrarla sürdürmek yerine, başka bir öğüne kaydırmak çoğu zaman daha hızlı sonuç verir.

Bağlantıyı hangi öğünün tuttuğu birkaç hafta içinde belli olur. Denenen bağlantı üst üste birkaç gün uygulanabiliyorsa doğru öğün bulunmuştur; her seferinde başka bir iş araya giriyorsa o öğün bu davranış için uygun değildir ve ısrar etmek yalnız vazgeçmeyi hızlandırır.

Yürüyüşü kalıcı kılan nedir?

Kalıcılığı sağlayan şey genellikle motivasyon değil, çıkmayı kolaylaştıran küçük düzenlemelerdir. Ayakkabının kapının yanında durması, ceketin askıda hazır olması ve yürüyüşün belirli bir güzergâhı olması, karar anındaki adım sayısını azaltır.

Yürüyüşü birine eşlik ederek yapmak da aynı işi görür. Beklenen biri varsa çıkmama kararı tek başına verilmez ve bu, alışkanlığın en zayıf günlerinde onu ayakta tutan şey olur. Güzergâhın sabit olması da karar yükünü azaltır; nereye gidileceği düşünülmediğinde çıkmak tek bir adıma iner.

Sağlık durumuna bağlı bir kısıt varsa hareket planı hekimle konuşularak kurulur; gebelik, kronik hastalık ve düzenli ilaç kullanımı bu kararın hekim ve diyetisyen kontrolünde alınmasını gerektirir. Bu içerik genel bilgi amaçlıdır, tıbbi teşhis veya tedavi yerine geçmez.